معرفی رشته‌ دانشگاهی مهندسی پلیمر

0

محصولات و فراورده‌های صنعت پلیمر در همه‌جا وجود دارد؛ چراکه این صنعت در ساخت رنگ درها و دیوارهای خانه‌ها و پوشاک، پوشش کابل‌ها و سیم‌ها و هر آنچه که از لاستیک یا پلاستیک ساخته شده است، نقش کلیدی دارد. پلیمرها به دو دسته طبیعی و مصنوعی تقسیم می‌شوند. پلیمرهای طبیعی موادی مانند ترکیب‌های سلولزی، چوب، کاغذ و پشم هستند و از مواد نفتی نیز می‌توان مواد پلیمری مصنوعی را ساخت. مهندسی پلیمر دارای دو گرایش اصلی صنایع پلیمر و تکنولوژی و علوم رنگ است.

گرایش صنایع پلیمر

هدف رشته مهندسی صنایع پلیمر تولید کلیه محصولات پلیمری از قبیل لاستیک، پلاستیک، الاستومر، رزین و سایر مواد مورد نیاز صنعت است. پلیمرها کاربرد پزشکی نیز دارند. مثلا دندان مصنوعی و لنزهای چشمی همه از مواد پلیمری ساخته می‌شوند. در کل می‌توان گفت که کار مهندسی صنایع پلیمر شناخت، طراحی، فرمولاسیون، آنالیز و بررسی خواص فیزیکی و مکانیکی سه ماده عمده لاستیک، پلاستیک و کامپوزیت است.

گرایش تکنولوژی و علوم رنگ

از دیرباز یکی از معضلات شرکت ملی پخش فراورده‌های نفتی ایران، مشکلات ناشی از خوردگی مخازن و لوله‌ها بوده است. بدون شک پاسخگوی این مشکل، متخصصان رشته تکنولوژی و علوم رنگ هستند؛ زیرا یک بخش مهم از دروس این رشته در مورد پوشش‌دهی (یکی از راه‌های مبارزه با خوردگی) است. در کل دروس گرایش در دوره کارشناسی به دو بخش تقسیم می‌شود. یک بخش در مورد سنتز مواد رنگزا بوده که کاربرد آن در صنعت نساجی، چاپ و چرم‌سازی است. بخش دوم پوشش‌دهی است که روی سطوح فلزی یا غیرفلزی مانند پلیمرها، چوب یا بتن استفاده می‌شود.

داشتن روحیه بالای کار و پشتکار برای دانشجویان این رشته از اصول مهم محسوب می‌شود؛ چراکه هم در گرایش تکنولوژی و علوم رنگ و هم در صنایع پلیمر، کنار واحدهای نظری موفقیت در واحدهای‌ کارگاه‌ و آزمایشگاه‌ شرط اصلی این رشته است و دانشجویان باید ساعت‌ها در آزمایشگاه‌ها بنشینند و با مواد پلیمری سروکار داشته باشند.
علاوه بر ویژگی‌های لازمی که بیان شد، دانشجویان گرایش‌ تکنولوژی‌ و علوم‌ رنگ‌ باید از ویژگی‌های دیگری نیز برخوردار باشند. به طور مثال، باید نسبت به بوی‌ مواد شیمیایی‌ مختلف‌ حساس نبوده و بوی آن را تحمل کنند؛ چراکه ممکن است ساعت‌ها بخواهند در این شرایط به آزمایش و کار مشغول باشند.

تبحر و تسلط کامل به دروس شیمی، ریاضی و زبان انگلیسی و آشنایی به کار با کامپیوتر و برخورداری از توان و استقامت بدنی خوب و ‏کافی برای ساعت‌های طولانی کار در آزمایشگاه که بخش اعظم تحصیل در این رشته را شامل می‌شود. توانایی کار تیمی، قدرت برقراری ‏ارتباط مؤثر با دیگران، توانایی انتقال مفاهیم به دیگران (مثل کارگران کارخانه یا مدیران ارشد) نیز از دیگر توانمندی‌های لازم در این رشته به شمار می‌رود.

مهندس‌ پلیمر معمولا به طراحی و تولید محصولات‌ پلیمری‌ از قبیل‌ لاستیک‌، پلاستیک‌، الاستومر، رزین‌ و سایر مواد مورد نیاز صنعت‌ اشتغال دارد. مثلا استخوان‌های مصنوعی، دندان‌ مصنوعی‌ و یا لنزهای‌ چشمی‌ (حوزه پزشکی)، لوله‌های آب و فاضلاب پلی اتیلن، کف‌پوش‌ها، کلیدهای برق، بسیاری از عایق‌های رطوبتی و گرمایشی (صنعت ساختمان)، برخی از قطعات هواپیما، بدنه سازه‌های پرنده (صنعت هوافضا) و بسیاری دیگر از محصولات و تجهیزات همه‌ از مواد پلیمری‌ ساخته‌ می‌شوند. در کل می‌توان گفت که مهندس صنایع پلیمر به شناخت، طراحی،‌ فرمولاسیون، آنالیز و بررسی خواص فیزیکی و مکانیکی سه ماده عمده لاستیک،‌ پلاستیک و کامپوزیت می‌پردازد.

مهندسی پلیمر جزء معدود رشته‌هایی است که تمام فارغ‌التحصیلان آن در مقاطع مختلف، مشغول به کار هستند. ‏فراوانی گرایش‌های این رشته از یک طرف و کاربردی بودن و رو به گسترش بودن آن در کشور ما از طرف دیگر، منجر به ایجاد ‏فرصت‌های شغلی خوب برای فارغ‌التحصیلان این رشته شده ‌است. بر همین اساس فارغ‌التحصیلان گرایش صنایع پلیمر نیز می‌توانند به ‏مشاغل گوناگونی از جمله کارشناسی مواد خوراکی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی، پژوهشگری و در کل فعالیت به عنوان مهندس پلیمر ‏در مراکز دولتی و خصوصی روی آورند.

دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشگاه صنعتی قم، دانشگاه لرستان و دانشگاه یاسوج.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.