به مناسبت هفته عاشقان کتاب؛ با بهترین نمایشنامه‌های جهان آشنا شویم

روز 9 اوت (آگوست) برابر با 17 مرداد، به نام روز جهانی عاشقان کتاب نام‌گذاری شده است؛ این روز که به دلیل تشویق مردم به کتابخوانی در تمام دنیا، با مراسمی شبیه به خواندن یک یا دو کتاب در این روز جشن گرفته می‌شود. این روز بهانه‌ایست تا به دنیای ماورایی کتاب‌ها قدم بگذاریم، در میان برگه های منظم بر روی هم چیده شده آن، به ماجراجویی بپردازیم و از زمین و زمان جدا شویم و دست در دست نویسنده به فضایی که به رشته تحریر درآورده است، سفر کنیم.

چه بهانه‌ای بهتر از این روز تا در روزهای طولانی و داغ تابستان، کتابی به دست بگیریم و خود را مهمان دنیایی جدید کنیم؟ و به قلمرویی تازه در مرزهای تخیل و یا اندیشه قدم گذاریم؟؟

به همین مناسبت، در چند روز آتی قرار است تا به معرفی برترین، جذاب‌ترین کتاب‌هایی که جز پرفروش‌ترین و پرافتخارترین آثار در مجموعه خود هستند، بپدازیم:

در قسمت اول این هفته جادویی، می‌خواهیم به بهترین‌های نمایشنامه و فیلمنامه‌ جهان بپردازیم؛ در یک تقسیم‌بندی کلی بهتر است فیلم‌نامه را از نمایشنامه جدا کنیم. همان طور که از اسمش مشخص است نمایشنامه برای اجرا شدن روی صحنه تئاتر نوشته شده است و حالات چهره و صحنه قبل از شروع دیالوگ‌ها گفته می‌شود، درحالیکه در فیلمنامه علاوه بر موسیقی و ذکر صحنه‌ها، به ذکر حرکت و جهت فیلمبرداری و سکانس‌‌ها نیز پرداخته می‌شود وعوامل بر اساس آن به ساختن فیلم مشغول می‌شوند.

مزیتی که خواندن نمایشنامه و فیلمنامه نسبت به تماشا نشستن تئاتر یا فیلم همان کتاب و یا خواندن کتاب‌های رمان دارد، در باز گذاشتن مرزهای تخیل است. با نمایشنامه خوانی میل ذهن ما به تصویرسازی، تصور مکان‌ها و شرایطی که نویسنده قبل از دیالوگ‌ها سعی در ایجاد آن در ذهن شما دارد، عینیت بخشیدن به شخصیت‌های نمایشنامه‌ای که در حال مطالعه‌اش هستید، سیراب می‌شود و ما می‌توانیم حین مطالعه دنیایی مستقل، زیبا و شخصی از نمایشنامه‌ای واحد بسازیم. در ادامه گزیده‌ای از بهترین نمایشنامه‌ها را معرفی خواهیم کرد، با ما همراه باشید.

نمایشنامه‌های فلسفی


نمایشنامه‌های فلسفی عموما در پی گفتمان‌های مطرح شده در دیالوگ و یا مونولوگ‌ها، به طرح سوالات فلسفی می‌پردازند؛ معمولا بخش عمده‌ای از لذت شما از از داستان و درگیر شدن ذهن شما در این نوع کتاب‌ها، پس از اتمام کتاب و متوجه شدن پایان داستان اتفاق می‌افتد.

نمونه‌های خوبی از این نوع نمایشنامه‌ها را می‌توانید در آثار نویسندگانی همچون ژان پل ساتر، ساموئل بکت و آلبر کامو بیابید.

پیشنهاد گاج مگ به شما این است با نمایشنامه «در انتظار گودو»، «آخر بازی» اثر ساموئل بکت شروع کنید.

نمایشنامه‌های فلسفی ساموئل بکت
نمایشنامه‌های فلسفی ساموئل بکت

ساموئل بکت که جایزه نوبل ادبیات سال 1969 را نیز دریافت کرده است در این نمایشنامه‌هایش شما را با یکی از اصیل‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین نمایشنامه‌های حال حاضر مواجه می‌کند. در این دو اثر نامدار بکت به زیبایی شما را با فلسفه پوچی و انتظار برای هیچ آشنا می‌کند.

پس از این دو اثر، پیشنهاد می‌کنیم تا به سراغ آثار ژان پل سارتر بروید؛ «مگس‌ها» اثری است که می‌تواند شما را با اعجاب روبه‌رو کند و بعد از آن اگر تحت تاثیر مگس‌ها قرار گرفتید، «دست‌های آلوده»، «کار از کار گذشت» و «کین» را در برنامه مطالعاتی خود قرار دهید. گفتنی است سارتر نیز عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات را همراه خود دارد.

نمایشنامه‌های فلسفی
نمایشنامه‌های فلسفی

هموطن الجزایری الاصل سارتر، یعنی آلبر کامو نیز می‌تواند گزینه بعدی باشد. این نویسنده نیز برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1957 است و با زبانی ساده که در نوشته های غیر نمایشنامه‌اش نیز از آن بهره می‌جوید، شما را با فلسفه پوچی مخصوص به کامو آشنا می‌کند. کتاب کالیگولا، نمایشنامه‌ای خواندنی از این نویسنده است.

اریک امانوئل اشمیت، نیز از جمله نویسندگانی است که در نوشته‌هایش شما را با سوالات اساسی و فلسفی مطرح می‌کند. تفاوتی که نوشته‌های اشمیت با سایر نویسندگان فلسفی دارد، زمینه عرفانی و دارا بودن زمینه‌های مثبت در فلسفه‌‌ای است که بیان می‌کند. اریک امانوئل اشمیت پایان نمایشنام‌هایش را به نحوی می‌بندد که حتی تصورش از ذهن شما خارج است؛ حالتی مالخولیایی و توهم گونه…

از جمله آثار خواندنی اشمیت می‌توان به «مهمانسرای دو دنیا» و «خرده جنایات زناشویی» اشاره کرد.

نمایشنامه‌های کلاسیک


این نمایشنامه‌ها عمدتا دربرگیرنده نمایشنامه‌های یونانی است و اکثر آنها پایانی تراژدیک دارد. این نمایشنامه‌ها، گاه شیوه گفتاری شعرگونه به خود می‌گیرند و یا به حوزه اسطوره وارد می‌شوند. از برترین نویسندگان این نوع نمایشنامه می‌توان از ویلیام شکسپیر، اوریپید و هومر نام برد. نمایشنامه‌های کلاسیک می‌توان به «ایلیاد و اودیسه»، «مکبث»، «هنری پنجم»، «رومئو و ژولیت»، «مده‌آ»، «هملت» و … اشاره کرد.

نمایشنامه‌های کلاسیک
نمایشنامه‌های کلاسیک

نمایشنامه‌ و فیلمنامه‌های درام


از جمله نمایشنامه‌های دیگری که ارزش خواندن دارند و شاید در دسته‌های اشاره شده در بالا جای نگیرند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

«آوازخوان طاس»، «مهمان ناخوانده»، «اردک وحشی»، «خشکسالی و دروغ»، «ایوانف»، «مشنگ‌ها»، «باغ وحش شیشه‌ای»، «گاو»، «پرنده آبی» و «پاره سنگ در جیب‌هایش»

معرفی نمایشنامه‌ و فیلمنامه‌
معرفی نمایشنامه‌ و فیلمنامه‌

شما هم به نمایشنامه‌خوانی علاقه‌مندید؟ نمایشنامه‌ مورد علاقه‌تان کدام است؟ نظر خود را با ما و دیگر خوانندگان به اشتراک بگذارید …

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.