واقعیت‌هایی که باید دربارۀ فاجعه‌ی چرنوبیل بدانید!

نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در اوکراین در آوریل سال ۱۹۸۶ دچار حادثه‌ای شد که بدترین حادثه هسته‌ای دنیا را رقم زد.

0

انفجار و فروپاشی چرنوبیل بدترین فاجعۀ هسته‌ای بود که تا کنون در دنیا رقم خورده است. اگر بالای ۳۰ سال سن داشته باشید احتمالا فاجعۀ چرنوبیل در شوروی را از اخبار شنیده‌اید؛ در آن زمان اوکراین بخشی از اتحاد جماهیر شوروی سابق بود. با انفجاری که در این نیروگاه رخ داد حجم وسیعی از رادیواکتیویته وارد منطقه‌ای گسترده شد که هزینه کلی این فاجعه حدود ۲۰۰ میلیارد دلار برآورد شده است و خسارت جانی بعد از آن غیر قابل تصور بود.

در مورد این فاجعه حرف‌های زیادی زده شده است اما ما در این مقاله قصد داریم تا اطلاعات و اسراری که از چرنوبیل کم‌تر به گوشتان رسیده را فاش کنیم!

در تاریخ ۲۶ آوریل ۱۹۸۶، در حدود ساعت ۱:۲۳ بامداد، راکتور شمارۀ ۴ نیروگاه اتمی چرنوبیل بیش از حد گرم و در اثر این اتفاق منفجر شد. این انفجار موجب شد که یک ابر رادیواکتیو در فضا منتشر شود که بلافاصله موجب کشته ‌شدن ۳ نفر در داخل همان نیروگاه شد و چندین هزار نفر به طور مستقیم تحت تاثیر این اشعه قرار گرفتند. فاجعۀ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل، سلامت ده‌ها یا حتی صدها هزار نفر از مردم روسیه را به خطر انداخت که در رابطه با تعداد این افراد هنوز هم ابهاماتی وجود دارد، اما در همان زمان این مسئله برای کشورهای اروپایی هم مشکلاتی به وجود آورد. این بحران به طور گسترده‌ای باعث ترس از قدرت هسته‌ای گردید و بسیاری از اطلاعات و حقایقی از چرنوبیل به همین دلیل در اختیار عموم قرار نگرفت.

پیشنهاد گاج مگ: ملاقات “تاچر” و “زمین” در سال ۲۲۷۶

۱۰ مورد از اسرار نگفته در رابطه با چرنوبیل

۱- سوئد اولین هشدار را ارسال کرد

در سال ۱۹۸۶ همچنان جنگ سرد ادامه داشت و اتحاد جماهیر شوروی قصد نداشت تا در رابطه با آنچه رخ داده بود به دولت‌های غربی اطلاعاتی بدهد. در حقیقت شوروی‌ها در تلاش بودند تا مردم را از مناطق نزدیک به محل انفجار دور کنند.

اطلاعاتی از چرنوبیل در دست است که پس از انفجار اولین دولت غربی که متوجه این موضوع شد، کارگران کارخانه هسته‌ای در سوئد بودند که سنسورهای آن‌ها سطح بالایی از تابش و تشعشع را نمایش داد. سوئد اولین هشدار را در این رابطه اعلام کرد و پس از آن، جهان ماهواره‌های خود را که در شمال اوکراین واقع شده متمرکز کرد تا متوجه شود دقیقا چه اتفاقی افتاده است.
۲- ید رادیواکتیو اولین قاتل چرنوبیل

می‌توان به جرعت گفت که ید رادیواکتیو اولین قاتل چرنوبیل بود زیرا در قالب ایزوتوپ‌های رادیواکتیو توسط گرد و غبار در هوا پخش شد. ید رادیواکتیو یکی از خطرناک‌ترین تشعشعات این انفجار بوده زیرا می‌تواند به سرعت در غدۀ تیروئید انباشته شده و منجر به سرطان تیروئید و مرگ شود. بزرگ‌ترین پایگاه اطلاعاتی جهان، در این رابطه حقایقی را فاش کرد که انکار آنها غیرممکن است.

این پایگاه پیامدهای جدی این فاجعه را که سرطان تیروئید در کودکان است و به دلیل عدم ‌انجام اقدامات ویژه، به‌وجود آمده بود را بررسی کرد. طبق این تحقیقات دلیل اصلی بروز سرطان تیروئید، کمبود ید و محدودیت‌ها در مورد مصرف میوه‌ها و سبزیجات محلی بوده است.

از ۴۰۰ مورد سرطان تیروئید، ۲۰۰ نفر در مناطقی که به‌شدت از پیامدهای فاجعه چرنوبیل آسیب دیده‌اند توسط اعضای گروه پزشکی تحت نظارت قرار گرفتند که یک مورد از آن‌ها هم لاعلاج بوده است.

اگر مقدار ید طبیعی در بدن شما به اندازه کافی باشد، ید رادیواکتیو نمی‌تواند در بدن شما انباشته شود و مشکلی برای شما پیش بیاورد؛ اما اگر این مقدار کم‌تر از حد مجاز باشد می‌تواند نتایج بسیار فاجعه باری را به دنبال داشته باشد.

بنابراین امدادرسانان تلاش کردند تا با دادن قرص‌های ید به افراد در مناطق آسیب دیده از بروز فاجعه‌ای بزرگ‌تر جلوگیری کنند. خوشبختانه ید رادیواکتیو دارای نیمۀ عمر ۸ روز بوده بنابراین تهدیدی طولانی مدت به شمار نمی‌رفت.
۳- استرانتیوم و سزیم قاتلان طولانی مدت

می‌توان گفت یکی دیگر از خطرناک‌ترین ماده‌ها در حادثه چرنوبیل سزیم و استرانتیوم بودند. این مواد نیمه عمرهای ۲۸ و ۳۰ ساله داشته و تهدید جدی برای مصرف کنندگان بود. استرانسیوم می‌تواند از طریق شیر آلوده به راحتی وارد استخوان‌ها و دندان‌ها شود که از طریق علوفه‌ی گاوها به راحتی قابل انتقال است.

از سوی دیگر سزیم می‌توانست از طریق خون وارد بافت‌های افراد و حیوانات شود. تمام این مشکلات باعث به خطر افتادن سلامتی و مرگ و میر بسیاری در بین مردم شده است. نیمه عمر نسبتا طولانی این ایزوتوپ‌ها مشکلات بزرگی را ایجاد کرده است. در حال حاضر تنها نیمی از مواد رادیواکتیو حاصل از انفجار در این منطقه از بین رفته‌اند، بنابراین همچنان چرنوبیل یک منطقه‌‌ی ممنوعه از نظر ایمنی می‌باشد.

۴-به‌دلیل وسعت فاجعه، هزینه‌های زیادی برای تلاش‌های امدادی حادثه چرنوبیل صرف شد!

واقعیت امر به این صورت است که روسیه از سال ۱۹۹۲ میلادی، ۵/۳میلیارد دلار برای پیامد‌ها و عواقب حادثه چرنوبیل خرج کرده است؛ ولی این پول بیشتر در جهت کمک‌های اجتماعی خرج شد. در حقیقت، این مبلغ اصلا هم زیاد نبود و در طول بیش از ۲۰ سال هر قربانی حادثه فقط هزار دلار دریافت کرده است. با این وجود، حقیقت دارد که حادثه چرنوبیل موجب کاهش رشد صنعت انرژی هسته‌ای در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای دیگر شد.

۵- هیچ‌کس در چرنوبیل زندگی نمی‌کند

تعداد زیادی از مردم در زمان‌های مختلف در چرنوبیل زندگی کرده‌اند. در تئوری هیچ کسی نباید در این نواحی زندگی کند اما این موضوع حقیقت ندارد. شهر چرنوبیل که نزدیک به ۱۰ کیلومتر از راکتور فاصله دارد ساکنانی داشته که به طور منظم و به صورت چرخه‌ای می‌بایست مدتی را در شهر و مدتی دیگر را خارج از این منطقه باشند. علاوه بر این اطلاعات و اسراری از چرنوبیل وجود داشته مانند یک پیرمرد ۹۰ ساله که به طور غیررسمی در این منطقه زندگی کرده است.

۶- هنوز ممکن است فردی به دلیل تشعشات رادیواکتیویته در چرنوبیل بمیرد!

اگر فکر می‌کنید که پس از گذشت این سال‌ها از حادثه چرنوبیل دیگر خطری برای ساکنان وجود ندارد باید بگوییم که سخت در اشتباه هستید. اطلاعاتی از نقاط مختلف در چرنوبیل در دست است که بعضی از این نقاط متمرکز معمولا درقسمت‌هایی قرار گرفته‌اند که در اطراف شهر پریپات قرار دارد و ذرات رادیواکتیو در آن انباشته شده است. اغلب این مناطق درجنگل‌های قرمز اطراف پریپات هستند که در اثر باران‌های رادیواکتیوی در خاک فرو رفته‌اند. متخصصان اعلام کرده‌اند که شما می‌توانید در حدود ۴ ساعت در این نقاط متمرکز قرار بگیرید قبل از این که درجۀ تابش به حد خطرناکی برسد زیرا شما بعد از این مدت زمان میمیرید.

۷- حیوانات آلوده به رادیواکتیو در منطقه

میزان زیاد تشعشعات در چرنوبیل باعث شده تا نقایص بسیاری در زاد و ولد حیوانات این منطقه به وجود آید. باید بدانید که انسان‌ها به توجه به پیشرفت تکنولوژی و سونوگرافی‌های رنگی کم‌تر از یک درصد از فرزندان خود که به صورت غیرطبیعی به دنیا بیایند را حفظ می‌کنند. با این حال این موضوع در حیوانات اتفاق نمی‌افتد و با همچین تکنولوژی‌های پیشرفته‌ای مواجه نیستیم. غم‌انگیزترین بخش موضوع این است که حضور انسان‌ها بزرگترین مشکل برای اکثر حیواناتی شده که در این منطقه زنده مانده‌اند.

۸- افسنطین یا چرنوبیل مرگبار؟

در کتاب آسمانی، یک فرشته، پیش‌بینی کرد که ستاره‌ای غول‌پیکر در روز رستاخیز گیاهی به نام افسنطین (wormwood) را با خود به زمین می‌آورد. خب حدس بزنید که در اوکراین به این گیاه چه می‌گویند؟ درست است چرنوبیل! بعد از ساخت پایگاه اسم آن به چرنوبیل تغییر پیدا کرد. جالب است بدانید که با وجود خواص فراوان افسنطین، این گیاه جزو گیاهان سمی طبقه‌بندی شده است و مصرف طولانی مدت و بیش از حد مجاز آن بسیار مضر است.

۹- شما می‌توانید از چرنوبیل بازدید کنید

با توجه به توضیحاتی که در بالا داده شد این موضوع که می‌توانید پس از گذشت بیش از ۳۰ سال از حادثۀ فاجعه بار چرنوبیل اکنون به عنوان یک گردشگر یا محقق از این منطقه بازدید کنید کمی دلهره‌آور است.

به هر حال توریست‌های آمریکایی معمولاً به این منطقه نمی‌آیند اما گردشگران زیادی از اروپا به این منطقه جذب می‌شوند. اگر شما یک فرد ماجراجو باشید در این منطقه مکان‌های زیادی وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها بازدید کنید.

گردشگران این منطقه حقایق بیشتری را دربارۀ انرژی هسته‌ای و توانایی قدرت تخریبی آن و اطلاعات و اسراری از چرنوبیل را می‌دانند. فراموش نکنید برای بازدید از این منطقه باید بسیار احتیاط کنید زیرا ممکن است راهنماها تمامی خطرات بالقوه موجود را به شما نگویند. به یاد داشته باشید که تشعشع رادیواکتیو یک قاتل خاموش، نامرئی و بدون مزه است که می‌تواند افراد را به کام مرگ بکشد.

۱۰- چرنوبیل تجربه‌ای شگفت‌انگیز است

برای اکثر مردم مشاهدۀ خط کشی‌های نقره‌ای در یک فاجعۀ هسته‌ای بسیار سخت و دردآور است. با این حال هرگز نمی‌توان این میزان از تابش و تشعشع را برای انسان‌ها یا حیوانات در یک آزمایش طراحی نمود.

بنابراین به راحتی می‌توانید این اثرات را بر حیوانات این منطقه مطالعه کرده و آن را با نمونه‌های مشابه در خارج از این بخش مقایسه کنید. از سوی دیگر شما می‌توانید اثرات یک فاجعه هسته‌ای را بر طبیعت و زندگی بشر مشاهده کرده و از مکان‌هایی که روزی پر رونق بوده و امروزه خالی از سکنه رها شده‌اند بازدید نمایید.


عارفه حقیقی

منبع: untamedscience

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.