نقد و بررسی انیمیشن Loving Vincent

0

کارگردان: دوروتا کوبیلا و هیو ولچمن

نویسندگان: دوروتا کوبیلا و هیو ولچمن

ژانر: انیمیشن، بیوگرافی، جنایی و خانوادگی

تاریخ ساخت: ۲۰۱۷ میلادی

مدت نمایش: ۹۴ دقیقه

ستارگان: داگلاس بوث، جروم فلین و جاش بردت

امتیاز کسب شده در IMDB: امتیاز ۱۰/۸.۰ از ۱۱,۵۲۹ رأی

 

 

وینسنت ویلم ون‌گوک (۱۸۵۳-۱۸۹۰م) نقاشی هلندی بود، که آثارش تأثیر گسترده‌ای بر هنر قرن بیستم داشت. آثار او شامل پرتره‌ها، خودنگاره‌ها، منظر، طبیعت بی‌جان، سروها، مزارع گندم و گل‌های آفتاب‌گردان است. او از کودکی به نقاشی علاقه داشت ولی تا اواخر دهه دوم زندگی‌اش نقاشی نکرد. او بسیاری از کارهای شناخته‌شده‌اش را در دو سال آخر زندگی‌اش تکمیل کرد. وی در یک دهه بیش از۲۱۰۰ کار هنری تولید کرد که شامل ۸۶۰ نقاشی رنگ روغن و بیش از ۱۳۰۰ نقاشی با آب‌رنگ، طراحی و چاپ می‌شود.

ون گوک در ۲۹ ژوئیه ۱۸۹۰ در سن ۳۷ سالگی در فرانسه بر اثر شلیک گلوله به شکمش زخمی شد و روز بعد در مهمان‌سرای رَوو درگذشت. وینسنت آخرین احساسش را به برادر خود، که قبل از مرگش بر بالین وی آمده بود، این‌گونه بیان کرد: «غم برای همیشه باقی خواهد ماند». شش ماه بعد تئو نیز درگذشت.

وینسنت دوست داشتنی اولین اثر سینمایی تماما نقاشی شده تاریخ است که توسط گروهی متشکل از ۱۰۰ هنرمند ساخته شده و شامل ۶۵۰۰۰ فریم و ۸۵۳ نقاشی اصلی است. فیلم Loving Vincent با فرمی روایی، داستان مرگ وینسنت ون‌گوک را پس از اتفاق افتادنش بازگو می‌کند. مردی به نام آرماند (Armand Roulin)، طی وقایعی کنجکاو کشف راز مرگ ون گوک می‌شود؛ او با نامه‌ای از وینسنت به برادرش تئو که هرگز به دستش نرسید، به روستایی در نزدیکی پاریس، آخرین زیست گاه او قبل از مرگش سفر می‌کند تا شاید جوابی برای این راز که هنوز هم کشف نشده بیابد.

آن‌چنان که هر چه که ما در مورد ون‌گوک و زندگی او می‌دانیم، از دو منبع مردم و نامه‌های او به اطرافیانش نشأت می‌گیرند، فیلم نیز فرم روایی را به زبان مردم به عمل می‌آورد. شخصیت‌های فیلم، از معشوقه ون‌گوک تا ژاندارم روستا، هر یک نظری متفاوت و گاهی متناقض درمورد اتفاقات ماه‌های آخر زندگی او دارند. آن‌چه قابل توجه است، این انیمیشن در تمامی قاب‌ها به سبک پست-امپرسیونیسم ون‌گوک و با رنگ‌هایی که او به کار می‌برده طراحی شده است، به جز در زمان‌هایی که داستان از زبان مردم روایت می‌شود؛ در این قاب‌ها، خبری از امپرسیونیسم نیست، نور چراغ‌ها و فانوس‌ها دیگر با خط‌های خمیده نشان داده نمی‌شود و قاب‌ها درگیر دیدگاهی تلخ و سیاه و سفید و رئالیست‌اند. و این تفاوت دیدگاه عامه مردم با وینسنت ون‌گوک است. گویی در کل اثر، ما تصاویری را می‌بینیم که روح ون‌گوک در حال تماشای آن‌ها است.

از پیرمردی تنها که با استدلالی منطقی ادعا می‌کند ون‌گوک خودکشی نکرده تا جوانی دیوانه که پروتاگونیست داستان را تعقیب می‌کند، از کلوب شبانه‌ای که آرماند در آن حضور دارد تا مزرعه‌ای که در آن خلوت می‌کند، همه و همه الهام گرفته از خود آثار ون‌گوک است که در سال‌های آخر عمر کشیده.

وینسنت دوست داشتنی اثری بسیار ارزشمند است که در تمامی وجه‌های هنری، بسیار خوب عمل می‌کند و اولین تجربه ما از فیلم نقاشی شده را می‌سازد. شاید برای ما که اهل کتاب و مطالعه نیستیم، تماشای یک اثر سینمایی نقاشی شده با رنگ و لعاب عجیب به سبک ون‌گوک، تنها راهی باشد که یک بار هم که شده، از زندگی این هنرمند بزرگ، درس‌ها بگیریم و از تجربه آن لذت ببریم.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.