توماس ادیسون، نابغه‌ی خنگ

زندگی‌نامه‌ی توماس ادیسون

0

توماس ادیسون در ۱۱ فوریه ۱۸۴۷، در شهر میلان ایالت اوهایو واقع در آمریکا متولد شد.

پدر توماس مردی همه‌فن‌حریف و با‌استعداد و مادرش معلم بود. در زمانی‌که توماس به مدرسه می‌رفت، روزی معلم‌اش نامه‌ای به او داد و گفت این نامه را به مادرت بده.
متن نامه‌ای که مادرتوماس برایش خواند:
“فرزند شما نابغه است. مدرسه‌ی ما توانایی آموزش او را ندارد. شما باید شخصاً به او آموزش بدهید.”

مادرش آموزش او را در خانه آغاز و زیرزمین خانه را تبدیل به آزمایشگاه کرد.

مدتی بعد از فوت مادرش، توماس نامه را پیدا کرد ولی متوجه شد متن نامه کاملاً متفاوت با چیزی بوده که مادرش خوانده:
” کودک شما کودن و بی‌استعداد است. مدرسه ما جایی برای افراد کودن ندارد.”

ادیسون در آن لحظه متوجه شد که چطور مادرش از او یک نابغه ساخته است. به صورتی‌‌که توماس در سن ۱۱ سالگی می‌توانست سخت‌ترین کتاب‌ها را بخواند و اشکالات آن‌ها را پیدا کند.

وضعیت مالی خانواده‌ی توماس خوب بود اما او برای خرج آزمایش‌هایش به فروختن روزنامه در قطار مشغول شد و حتی پس از مدتی برای خودش تشکیلات روزنامه‌فروشی ایجاد و نیرو استخدام کرد.

توماس با کمک یک ابزار چاپ کوچک، کتاب ” قاصد گراند ترانک” را در یک ماشین زباله نوشت و در سال ۱۸۶۲ به چاپ رساند. این کتاب برای ۴۰۰ نفر از کارکنان راه‌آهن فرستاده شد. در همان سال ادیسون به عنوان اپراتور شیفت شب تلگراف مشغول به کار شد. چون روزها کار می‌کرد و شب‌ها خوابش میبرد؛ او وسیله‌ای اختراع نمود که بتواند به طور خودکار در هر ساعت علامتی ارسال کند تا نشان دهد او در پست کاری خود بیدار است.توماس اولین اختراع خود را که یک دستگاه شمارش‌ آرا بود، تنها در سن ۲۱ سالگی عرضه کرد. ولی مورد استقبال قرار نگرفت.

در سال ۱۸۶۹ ادیسون که اداره‌ی راه‌آهن را ترک کرده بود، به عنوان سرپرست فنی یک مؤسسه‌ی صرافی بزرگ در نیویورک استخدام شد. در همین پست، توماس ادیسون توانست نخستین اختراع موفق خود را که نوعی تلگراف چاپی بود ثبت کند. تلگراف ادیسون برخلاف انواع رایج که علائم مورس را به صورت صداهای کوتاه و کشیده به گوش اپراتور می‌رسانید، آن‌ها را به شکل خط و نقطه بر روی نوار کاغذی چاپ می‌کرد.

توماس با دریافت مبلغ ۴۰۰۰ دلار در مقابل واگذاری امتیاز اختراعش به مدیر صراف‌خانه، یک کارگاه تحقیقاتی که مدت‌ها در فکرش بود را برپا کرد.

تأسیس آزمایشگاه در محله‌ی منلو پارک، نقطه‌‌ی عطفی در زمینه‌ی فعالیت‌های ادیسون بود. آزمایشگاه منلو پارک نخستین مؤسسه‌ای بود که منحصراً با هدف تولید و تکمیل ابداعات علمی برپا شد.

دستگاه گرامافون گرچه توانسته بود بشر را به یکی از آرزوهای دیرینه‌اش برساند ولی یک مشکل بزرگ این دستگاه این بود که با یک‌بار گوش کردن، صداها از بین می‌رفتند اما در سال ۱۸۷۷ ادیسون موفق به ساخت وسیله‌ای شد که واقعاً کار می‌کرد؛ یعنی می‌توانست صدا را ضبط و دو تا سه بار پخش کند. «ضبط صوت» ادیسون، فونوگراف (آوانگار) نام گرفت.

توماس ادیسون لامپ حبابی را ابداع نکرد زیرا قبل از وی نوعی لامپ اختراع شده بود. او در سال ۱۸۸۰ یک طرح قابل تحقق و تولید برای لامپ حبابی مطرح کرد که مورد استفاده‌ی منازل و خانه‌ها شد و البته یک سال بعد جوزف سوان در سال ۱۸۸۱ یک ساختار کارآمدتر را مطرح کرد.

در ۲۷ ژانویه ۱۸۸۰، ادیسون تقاضانامه‌ی دریافت امتیاز اختراع «لامپ روشنایی الکتریکی» را به اداره‌ی اختراعات آمریکا ارسال کرد اما با درخواست او موافقت نشد. سازمان معتقد بود که طراحی و ساخت لامپ ادیسون بر مبنای مطالعات ویلیام سایر انجام شده‌ است؛ بنابراین تنها امتیاز اختراع رشته‌ی ذغالی‌شده‌ی پر‌مقاومت (ماده‌ی تولیدکننده‌ی نور لامپ) به ادیسون تعلق گرفت. چندی بعد ادیسون تلاش کرد تا حق امتیاز لامپ برق را در بریتانیا از آن خود کند و بر رقیبش جوزف سووان پیروز شود اما پس از یک دعوای حقوقی، دو طرف با یک‌دیگر به توافق رسیدند و برای بهره‌مند شدن از منافع اختراعشان در بریتانیا، شرکت «ادیسون» را تأسیس کردند. این شرکت در سال ۱۸۹۲ جزئی از کمپانی بزرگ جنرال‌الکتریک گردید.

بیشتر اختراعات ادیسون حاصل تکمیل ایده‌های دیگران و کار دسته‌جمعی گروه بزرگی از متخصصین و کارمندانی بود که تحت نظارت او به تحقیق و آزمایش می‌پرداختند.

در ۶ ژانویه ۱۹۳۱، ادیسون درخواست‌نامه‌ی ثبت آخرین اختراع خود، «وسیله‌ی نگهدارنده‌ی اشیاء هنگام آبکاری الکتریکی» را به اداره‌ی ثبت اختراعات فرستاد اما پیش از دریافت پاسخ، زندگی به او فرصت نداد و این مخترع بزرگ در ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱، در سن ۸۴ سالگی و به علت بیماری دیابت، چشم از جهان فروبست.

“من ۹۹۹ بار شکست نخورده‌ام، بلکه ۹۹۹ روش یاد گرفته‌ام که چگونه لامپ ساخته نمی‌شود.”
توماس ادیسون

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.